पूर्वी बैल नांगराने तर आता ट्रॅक्टरद्वारे एक ते दीड फूट खोल जमिन नांगरली जाते. उन्हाळ्यात ३५ अंश सेल्सियसपेक्षा जास्त तापमान गेले कि १५ सेटीमीटर खोलपर्यंत जमिनीचे तापमान वाढते. अशा वेळी नांगरट केल्यास जमिनीतील बुरशीजन्य रोग,  किडींच्या सुप्तावस्था, कोष नष्ट होतात. त्यामुळे उ्हाळ्यातील जमिनीची खोल नांगरट अतीशय महत्वाची आहे.आजकाल शेतीची नांगरट करताना चाप्या निघण्याच प्रमाण वाढल आहे. नांगरट करताना जर चाप्या निघण्याचं प्रमाण जास्त असेल तर जमिनीतील सेंद्रिय कर्बाचं प्रमाण कमी होत चाललं आहे असं समजाव. तर चाप्या कमी निघत असतील तर अशा जमिनीचं आरोग्य चांगल आहे असं समजावं. यासाठी जमिनीतील सेंद्रिय कर्बाच प्रमाण तपासणं आवश्यक आहे. पाऊस पडतो तेंव्हा तो कडक जमिनीवरून पटकन वाहून जातो, ओल खोलपर्यंत जात नाही तर जमीन जर नांगरलेली असेल तर अशा जमिनीत पाणी खोलवर जिरतं, त्यामुळे जमिनीतील ओल टिकून राहते. त्याचा फायदा पिकाच्या वाढीसाठी होतो. जमीन ओली राहिल्याने सेंद्रिय पदार्थांचे विघटन लवकर होते, त्यामुळे सूक्ष्म अन्नद्रव्ये पिकांना सहज उपलब्ध होतात. नांगरणी नेहमी उताराला आडवी करावी. कारण उताराला जर समांतर नांगरणी केली तर पावसाचं पाणी जमिनीत न मुरता वाहून जात. दरवर्षी नांगरणी न करता तीन चार वर्षातून  एकदा जमीन मोठ्या पलटी नांगराने नांगरावी. त्यामुळे पाणी मुरण्यासाठी, मातीची जडणघडण सुधारण्यासाठी, किडींचे कोष वर येण्यासाठी आणि तणाचं बी जमिनीखाली खोल जाऊन कुजण्यासाठी मदत होते.