Nashik News : नांदगाव तालुक्याच्या भाळी दुष्काळ तसा कायमचाच. तालुक्यात गेल्या वर्षी ९ जूनला नवसारी, बोयगाव, शास्त्रीनगर या तीन गावांना टँकर सुरू झाले. त्यानंतर लगेचच खादगाव, धोटाणे खुर्दला दहा दिवसांत टँकर सुरू करावे लागले, तेव्हापासून टॅंकर सुरू झालेल्या तालुक्यातील गावांची संख्या कमी होण्याऐवजी दिवसेंदिवस वाढत गेली. तालुक्यात एकूण ८५ गावे आहेत, त्याच्या निम्म्याहून अधिक गावांना टँकरद्वारे पाणीपुरवठा करावा लागतोय.

जून ते जून असा वर्षभर सर्वाधिक संख्येने टँकरद्वारे पाणीपुरवठा करावा लागत असलेला नांदगाव तालुका हा जिल्ह्यातील एकमेव तालुका आहे. पाऊस नाही, विहिरी आटल्या, धरणे कोरडीठाक पडलेली अशी अवस्था तशी नेहमी अधूनमधून उद्भवत असते. गेल्या आठवड्यात वळिवाचा पाऊस आला अन टँकरवरची भिस्त कमी होईल असे वाटू लागले असले तरी नव्याने पुन्हा दहा गावांच्या टँकरच्या प्रस्ताव पाठवावा लागला.

यावरून तालुक्यात उदभवलेल्या पाण्याचे दुर्भिक्ष् किती गंभीर स्वरूपाचे आहे हे लक्षात यावे. एकीकडे दुष्काळाचे संकट गहिरे होत असताना दुसरीकडे पिण्याच्या पाण्यासाठीची पायपीट थांबण्याचे नाव घेत नाही. तालुक्यातील नळयोजनाची स्थिती नाजूक असल्यामुळे सगळी भिस्त आता टँकरवर विसंबून आहे.

ग्रामीण भागातील महिला पिण्याच्या पाण्यासाठी आजूबाजूच्या विहिरी शोधण्यासाठी पायपीट करतात, त्यांचा तो नित्यक्रम बनलाय. कारण टँकरचे पाणी पिण्यासाठी वापरले जात नाही. एक ते दीड किलोमीटरवरच्या विहिरीवर जाऊन पाणी लांबून पाणी भरायला यावं लागते. दिवसभर घरातली कामे करायची, मजुरीला जायचे, घरी थांबले कि पाण्याचे टँकर आले कि धावपळ उडते.

ज्या विहिरीत टँकरचे पाणी टाकले जाते तेथून ते पाणी पुन्हा शेंदताना दम लागतो. हातापायाला गोळे येतात, ओझं वाहून आणल्याने मान दुखते. सगळे अंग दुखते, अशा बहुतांशी तक्रारी ग्रामीण महिलांच्या बोलण्यातून पुढे आल्या.  तालुक्यात होणारा टँकरचा पाणीपुरवठा नियमित होत असला तरी तो पुरेसा नाही. ओरड कायम आहे. शिवाय सुरू असणाऱ्या टँकरमधून होणारी गळती ही एक वेगळी डोकेदुखी आहे .