Niger seeds variety selection: डोंगर उतारावर, कमी कसदार आणि हलक्या जमिनीत देखील हे पीक घेता येते. यावर कीड व रोगांचा प्रादुर्भाव कमी प्रमाणात आढळतो आणि रानटी जनावरे हे पीक खात नाहीत. श्रावण महिन्यात ग्रामीण भागात याची भाजी केली जाते, तर याचे तेल त्वचा विकार व जखमांवर वापरले जाते.

पेरणी कालावधी: जुलैच्या दुसऱ्या पंधरवड्याअखेर करावी. उशिरा खरीप हंगामातही पीक उत्तम येते.

जमीन: भुसभुशीत, पोयटायुक्त, निचरा चांगला असलेली डोंगर उताराची जमीन उपयुक्त.

बियाणे: हेक्टरी ४ ते ५ किलो, ३०×१० सेमी अंतरावर ओळीने पेरणी करावी.

बियाणे प्रक्रिया: प्रति किलो २.५ ग्रॅम कार्बेन्डाझिम किंवा ३ ग्रॅम थायरम, नंतर २५ ग्रॅम अॅझोटोबॅक्टर व २५ ग्रॅम स्फुरद विरघळणारे जीवाणू.

खत व्यवस्थापन: ४ टन शेणखत, पेरणीवेळी २० किलो नत्र, २० किलो स्फुरद, आणि ३० दिवसांनी २० किलो नत्र.

निंदणी व खुरपणी: पेरणीनंतर २०-२५ दिवसांनी विरळणी, नंतर ३० व ६०-६५ दिवसांनी खुरपणी.

मधमाशी संवर्धन: एकरी एक मधमाशी पेटी ठेवल्यास उत्पादनात २०-२५% वाढ.

शेंडा खुडणी: पेरणीनंतर ५० दिवसांनी शिफारस.

काढणी कालावधी: साधारणतः १२० दिवसांत पीक तयार, सरासरी उत्पादन ५०० किलो प्रति हेक्टर.