Paddy Farming : भातशेतीला औद्योगिकीकरणाचा फटका

Panvel News : जेएनपीए, आंतरराष्ट्रीय विमानतळ, नैना प्रकल्प, औद्योगिक विकास संस्थांमुळे पनवेल आणि उरण तालुक्यात जमिनी संपत चालल्या आहेत. चार वर्षांपू्र्वी २०२१मध्ये पनवेलमध्ये १२ हजार हेक्टर होती. २०२२ मध्ये आठ हजार हेक्टर, २०२३ला सात हजार हेक्टर; तर २०२४ला हेच प्रमाण पाच हजार ९९९ हेक्टरवर आले आहे. त्यामुळे पनवेल तालुक्याचा शंभर टक्के असलेला पीकपेरा आठ टक्क्यांवर आला आहे.

मुंबईचे प्रवेशद्वार असणाऱ्या आणि झपाट्याने विकसित होत असलेल्या पनवेल, उरण तालुक्यात मोठ्या प्रमाणात नागरीकरण व औद्योगिकीकरण झाले आहे. त्यामुळे या ठिकाणची शेती आता हद्दपार होण्याच्या मार्गावर आहे. या कारणाने भाताचे कोठार म्हणून पूर्वी असलेली ओळख हळूहळू पुसू लागली आहे.

पनवेल, उरण आणि ठाणे जिल्ह्यातील ९५ गावांची जमीन संपादित करून त्या ठिकाणी सिडकोने नागरी वसाहती विकसित केल्या. तत्पूर्वी या ठिकाणी भाताची शेती मोठ्या प्रमाणात केली जात होती. भाताचे कोठार म्हणून या दोन्ही तालुक्यांची वेगळी ओळख होती.

येथे भात गिरण्याही मोठ्या प्रमाणात होत्या. त्याचबरोबर बंदर असल्याने येथून तांदळाची ने-आण केली जात असे. भातशेतीसाठी येथील जमीनही अनुकूल होती.मात्र सद्यःस्थितीत ही आकडेवारी पाच हजार हेक्टरपर्यंत खाली आली आहे.

पिकत्‍या जमिनींवर व्यावसायिकांचा डोळा

पनवेल हे एमएमआरडीएमध्ये येत असल्याने सुकापूर, कसळखंड, पळस्पे आणि भोकरपाडा, ठोंबरेवाडी, पोयंजे येथे मोठमोठे टाऊनशिप उभारण्यात आले आहेत. येथेसुद्धा हजारो एकर पिकत्या जमिनी बांधकाम व्यावसायिक कंपन्यांनी विकत घेतल्या आहेत. त्यामुळे नैसर्गिक शेतीवर त्याचा परिणाम झाला आहे.