शेळीपालन व्यवसाय मांस उत्पादनासाठी केला जात असल्यामुळे उस्मानाबादी (Osmanabadi), संगमनेरी (Sangamneri), बोअर (Boer) या जातीच्या शेळ्यांची निवड करावी. जुळी करडे देणाऱ्या शेळ्या पैदाशीसाठी निवडाव्यात. पैदाशीचा नर निवडताना तो जुळ्यांपैकी आहे याची खात्री करावी.  सतत एकच करडू देणाऱ्या शेळ्यांना कळपातून काढून टाकावे.

हेही पाहा- बोअर शेळी संगोपनाकडे वाढता कल

अफ्रिकन बोअर (African Boer) यांचा रंग पांढरा असून मानेवर तपकिरी रंग असतो. यांचे कान आखूड असतात. शिंगे मागे वळालेली आखूड असतात. कपाळ फुगीर असते. जन्मतः करडाचे वजन २ ते २.५ किलोपर्यंत असते. ६ महिन्यात यांचे वजन २५ ते ३० किलोपर्यंत जाते. प्रौढ मादीचे वजन ४० किलो भरते. प्रौढ नराचे वजन हे ७० ते ८० किलोपर्यंत जाते. मादी ७ महिने वयाची असताना पहिल्यांदा वयात येते.  प्रथम रेतनाचे वय हे ८ महिने असते. करडांच्या वाढीचा वेग दररोज १०० ते १५० ग्रॅम. हेही पाहा- शेळी पालनाचे विविध प्रकार कोणते? अनुवंशिक गुण उत्तम असूनही अनुकूल वातावरण नसेल तर अपेक्षेनुसार उत्पादनवाढ मिळत नाही. म्हणून संतुलित आहार, सुयोग्य गोठा, उत्तम संगोपन, आणि परिणामकारक रोगप्रतिबंधक उपाय याकडे लक्ष द्यावे. कमीत कमी वयात जास्तीत जास्त वजन वाढणारी करडे अधिक किफायतशीर ठरतात. हा गुण करडांना त्यांच्या आई-वडिलांकडून मिळतो. म्हणून सरासरीपेक्षा जास्त वजन वाढीचा वेग असणाऱ्या आई-वडिलांच्या करडांना पैदाशीसाठी निवडावे, यासाठी करडे आणि शेळ्यांची ठराविक कालावधीनंतर नियमितपणे वजने घ्यावीत.