Swarali Pawar
पाण्याचा ताण असल्याने भेंडीवर मावा, तुडतुडे आणि पांढरी माशीचा प्रादुर्भाव वाढू शकतो. वेळीच पाहणी करून एकात्मिक पद्धतीने नियंत्रण करणे गरजेचे आहे.
मावा पानांच्या खालच्या बाजूला आणि कोवळ्या शेंड्यांवर समूहाने आढळतो. तो रस शोषल्याने चिकट द्रव तयार होतो आणि त्यावर काळी बुरशी वाढते.
तुडतुडे हिरवट पिवळ्या रंगाचे असून पाचरीसारखे दिसतात आणि तिरके चालतात. पानांच्या कडा तपकिरी पडून पाने आकसणे आणि झाडाची वाढ खुंटणे ही प्रमुख लक्षणे आहेत.
पांढरी माशी आणि तिची पिल्ले पानांच्या खालच्या बाजूला राहून रस शोषतात. यामुळे काळी बुरशी वाढते आणि पांढरी माशी विषाणूजन्य रोगांचाही प्रसार करू शकते.
मावा, तुडतुडे आणि पांढऱ्या माशीच्या निरीक्षणासाठी पिवळे आणि निळे चिकट सापळे लावा. हे सापळे हेक्टरी २५ ते ३० या प्रमाणात पिकाच्या उंचीपेक्षा सुमारे एक फूट उंचीवर लावा.
किडींचा प्रादुर्भाव सुरुवातीला आढळल्यास ५ टक्के निंबोळी अर्काची फवारणी करा. आर्थिक नुकसान पातळी ओलांडल्यानंतरच शिफारशीनुसार रासायनिक कीटकनाशकांचा वापर करा.
ॲसिटामीप्रीड, इमिडाक्लोप्रिड किंवा डायमिथोएट यापैकी शिफारशीत कीटकनाशकाचा वापर करता येतो. प्रति लिटर पाण्याची मात्रा आणि भेंडीवरील अद्ययावत शिफारस तपासूनच फवारणी करा आणि एकाच औषधाची वारंवार फवारणी टाळा.
उन्हाळ्यात खोल नांगरट, पीक फेरपालट आणि नत्राचा संतुलित वापर केल्यास किडींचा प्रादुर्भाव कमी करण्यास मदत होते. शेताभोवती मका, ज्वारी किंवा बाजरीसारखी उंच पिके घेतल्याने पांढऱ्या माशीचा प्रादुर्भाव कमी करण्यास मदत होऊ शकते.